آیا حفاظت رله شما قدیمی شده است؟ 68 درصد حوادث صنعتی ناشی از سیستم های قدیمی است.

وقتی وارد یک کارخانه، یک پست یا اتاق کنترل کارخانه می‌شوم، این سوال را مدام می‌پرسم: آیا حفاظت رله‌ای شما هنوز هم کار مورد نیاز شما را انجام می‌دهد یا تنها کاری را انجام می‌دهد که سال‌ها پیش به آن امیدوار بودید؟ من دوباره و دوباره همان الگو را می بینم. سیستم همچنان روشن است. رله همچنان کلیک می کند. پنل همچنان "خوب" به نظر می رسد. با این حال خطر واقعی درون تنظیمات، سیم کشی، سن دستگاه و روشی که منطق حفاظتی دیگر با بار فعلی مطابقت ندارد، قرار دارد. این شکاف می تواند یک خطای کوچک را به یک خاموشی بزرگتر تبدیل کند. چیزی که باعث می شود توجه من را جلب کند، سن دستگاه به تنهایی نیست. رفتار است. یک طرح حفاظتی رله می تواند برای مدت طولانی ثابت به نظر برسد، سپس علائم هشدار دهنده کوچکی را نشان دهد: - سفرهای مزاحم در هنگام سوئیچینگ معمولی - پاک کردن کند خطا - سوابق رویداد نامشخص - تنظیماتی که هیچ کس سال ها آن را بررسی نکرده است - حفاظتی که دیگر با چیدمان سیستم مطابقت ندارد - آلارم های مکرر بدون دلیل واضح وقتی این علائم را می بینم، تصور نمی کنم رله "بد" است. من فرض می‌کنم که سیستم تغییر کرده و طرح حفاظتی ادامه پیدا نکرده است. من این را در یک کارخانه فرآوری مواد غذایی دیده ام. تیم مدام در یک فیدر دچار قطعی های غیرمنتظره می شد. در ابتدا مردم بار موتور را مقصر می دانستند. پس از بررسی دقیق تر، مشکل واقعی تنظیمات رله حفاظتی بود که از یک خط قدیمی کپی شده بود و پس از گسترش کارخانه هرگز تنظیم نشده بود. رله به شرایطی که برای چیدمان جدید عادی بود واکنش نشان می داد. یک بررسی تنظیمات مشکلی را حل کرد که تیم را برای هفته‌ها مشغول نگه داشته بود. به همین دلیل است که من حفاظت از رله را به عنوان بخشی از سیستم عامل می دانم، نه یک جعبه روی دیوار. وقتی یک تنظیمات حفاظتی قدیمی را بررسی می‌کنم، معمولاً با سه سؤال شروع می‌کنم: آیا رله همچنان با شبکه فعلی مطابقت دارد؟ یک سیستم قدرت در طول زمان تغییر می کند. بارهای جدید اضافه می شوند. ترانسفورماتورها تعویض می شوند فیدرها تمدید می شوند. اگر تنظیمات رله همچنان طرح قدیمی را منعکس کند، منحنی حفاظت ممکن است دیگر با سیستم واقعی مطابقت نداشته باشد. آیا رله همچنان می تواند عیوب را با سرعت مناسب شناسایی و جدا کند؟ سرعت مهم است، اما نه به قیمت ثبات. اگر رله خیلی زود خاموش شود، رویدادهای عادی می توانند مانند خطا به نظر برسند. اگر خیلی دیر کار کند، تجهیزات ممکن است بیش از آنچه باید استرس داشته باشند. آیا تیم همچنان می‌تواند داده‌ها را بخواند و به آن اعتماد کند؟ اگر استفاده از گزارش رویدادها سخت باشد، یا اگر دستگاه جزئیات کمی را پس از یک سفر ارائه دهد، عیب یابی کندتر می شود. من حفاظتی می‌خواهم که به تیم کمک کند تا اتفاقات را بفهمد، نه حفاظتی که به حدس زدن بیشتر کمک کند. من به تاریخچه تعمیر و نگهداری نیز نگاه می کنم. یک رله می تواند سال ها در خدمت بماند، اما سن به تنهایی مشکل اصلی نیست. نگرانی بزرگتر این است که آیا کسی آن را آزمایش کرده، تأیید کرده و هماهنگی با دستگاه های دیگر را بررسی کرده است. رله‌ای که برای مدت طولانی آزمایش نشده است، می‌تواند تا روزی که شما را از کار بیاندازد، طبیعی به نظر برسد. من یک فرآیند بررسی ساده را ترجیح می‌دهم: - نمودار یک خطی را در مقابل طرح واقعی سایت بررسی کنید - تنظیمات رله را با سطح بار و خطای فعلی مقایسه کنید - سوابق سفر و گزارش‌های اختلال را بررسی کنید - اگر رله بخشی از یک سیستم دیجیتالی است پیوندهای ارتباطی را آزمایش کنید - تأیید کنید که حفاظت پشتیبان همچنان همانطور که انتظار می‌رود کار می‌کند - قطعات قدیمی را قبل از اینکه منبع آنها سخت شود جایگزین کنید. آنها فکر می کنند ارتقاء به معنای خاموش شدن کامل سیستم یا هزینه زیاد است. همیشه اینطور نیست. در بسیاری از پروژه ها، دیدم که رویکرد مرحله ای به خوبی کار می کند. یک فیدر در یک زمان. یک پانل در یک زمان. یک مجموعه تنظیمات در یک زمان. این روش ریسک را پایین نگه می دارد و مدیریت کار را آسان تر می کند. مشتری انباری که من از آن پشتیبانی می‌کردم، یک رله الکترومکانیکی قدیمی‌تر روی خط تامین حیاتی داشت. هنوز کار می کرد، اما تیم تعمیر و نگهداری در یافتن اطلاعات واضح خطا پس از سفرها با مشکل مواجه شد. خط نیز تغییر کرده بود و تجهیزات بیشتری به مرور زمان اضافه شد. ما طرح حفاظت را بررسی کردیم، رله قدیمی را با یک واحد مدرن جایگزین کردیم و دوباره هماهنگی را بررسی کردیم. نتیجه جادو نبود. این به سادگی عملیات تمیزتر، ردیابی خطا آسان تر، و زمان کمتری در تاریکی پس از یک رویداد بود. این چیزی است که من بیش از همه برایم ارزش قائل هستم: وضوح. اگر می‌پرسید که آیا حفاظت رله شما قدیمی است، من منتظر یک شکست بزرگ برای پاسخ به آن نیستم. من به سن دستگاه، تغییرات سایت، تاریخچه سفر و کیفیت آخرین بررسی تنظیمات نگاه می کنم. اگر این قطعات در یک ردیف قرار نگیرند، محافظت ممکن است همچنان کار کند، اما ممکن است برای سیستم امروزی کار نکند. دیدگاه من ساده است. حفاظت رله ای خوب باید با شبکه ای که اکنون دارید مناسب باشد، نه شبکه ای که سال ها پیش داشتید. اگر سیستم رشد کرده، جابجا شده یا نگهداری آن دشوارتر شده است، برنامه حفاظتی باید با آن حرکت کند.

من شاهد تکرار یک الگو در کارخانه ها، انبارها و ساختمان های اداری بوده ام. سیستم های قدیمی به اندازه کافی کار می کنند تا مردم به آنها اعتماد کنند. سپس یک خطای کوچک به یک خاموشی، ترس ایمنی یا تعمیر پرهزینه تبدیل می‌شود. اکثر تیم ها ریسک را نادیده نمی گیرند. عادت می کنند. این همان بخشی است که من نگران آن هستم. وقتی به یک سیستم پیری نگاه می کنم، فقط قطعات فرسوده را نمی بینم. من آلارم‌های از دست رفته، عملکرد ناپایدار و کارگرانی را می‌بینم که انرژی بیشتری را صرف کارهایی می‌کنند که باید ساده به نظر برسند. هزینه پنهانی هم می بینم. هر تعمیر دستی، هر تنظیم مجدد، هر وصله موقت فشار را به روز بعد اضافه می کند. من آموخته ام که برای اینکه یک سیستم مشکل ساز باشد، نیازی نیست اغلب از کار بیفتد. فقط باید در لحظه اشتباه شکست بخورد. به یاد دارم که از یک سایت توزیع کوچک بازدید کردم که در آن کنترل پنل قدیمی دارای برچسب های محو و سوئیچ های شل بود. تیم هر ترفندی را برای ادامه کار بلد بود. آنها به پانل ضربه زدند تا آن را برگردانند. یک کابل را کمی محکم تر کشیدند. آنها منتظر بودند تا چراغ ها دیگر چشمک نزنند. کار کرد تا اینکه یک بعد از ظهر همان پانل در زمان اوج بارگذاری متوقف شد. تاخیر کوتاه بود. تاثیر نبود. سفارشات پشتیبان شدند، کارگران بیکار ماندند و صورتحساب تعمیرات بسیار بیشتر از آن چیزی بود که انتظار داشت. آن بازدید نحوه قضاوت من در مورد تجهیزات قدیمی را تغییر داد. من دیگر نمی پرسم، "آیا هنوز اجرا می شود؟" می پرسم: "وقتی اینطور نیست چه اتفاقی می افتد؟" اگر من برای کسب و کار خودم تصمیم می گرفتم، با یک بررسی ساده شروع می کردم. من سن سیستم، سابقه تعمیرات و قطعاتی که اغلب خراب می شوند را بررسی می کنم. من از تیمم می پرسم که آنها بیشترین زمان را در کجا از دست می دهند. من به هشدارهای کوچکی که مردم تمایل دارند نادیده گرفته شوند گوش می دهم زیرا احساس می کنند عادی هستند. من هزینه پچ کردن را با هزینه تعویض قطعات ضعیف مقایسه می کنم. من به ایمنی، خرابی و استرس روزانه فکر می کنم، نه فقط به قیمت خرید. آن بررسی معمولا یک حقیقت روشن را نشان می دهد. سیستم های قدیمی بیش از آنچه به نظر می رسند هزینه دارند. یک سنسور ضعیف می تواند کل فرآیند را کند کند. یک سوئیچ قدیمی می تواند در طول یک کار سریع سردرگمی ایجاد کند. یک ماشین قدیمی می تواند اپراتورها را وادار کند که به جای این که فرآیند را حل کنند، مشکل را حل کنند. آنجاست که اشتباهات رشد می کنند. همچنین فکر می‌کنم ارتقاها زمانی بهترین کار را دارند که به صورت مرحله‌ای انجام شوند. بسیاری از تیم ها منتظر یک برنامه جایگزین کامل هستند. ممکن است خیلی بزرگ به نظر برسد، بنابراین آن را به تعویق می اندازند. من یک مسیر کوچکتر را ترجیح می دهم. با قسمتی شروع کنید که بیشترین ریسک را ایجاد می کند. قطعه ای که اغلب خراب می شود را تعویض کنید. ناحیه ای را که بیشترین کار دستی را ایجاد می کند، بهبود بخشید. تغییر را آزمایش کنید. تیم را آموزش دهید. سپس به نقطه ضعف بعدی بروید. این رویکرد به افراد کمک می کند تا کنترل خود را حفظ کنند. همچنین در حالی که سیستم ایمن تر می شود، کسب و کار را در حرکت نگه می دارد. من دیده‌ام که تیم‌ها تنها با به‌روزرسانی یک بخش از فرآیند، یک تغییر قوی ایجاد می‌کنند. یک سایت بسته بندی که من با آن کار می کردم، برچسب های محصول را گم می کرد زیرا یک اسکنر قدیمی زیر نور خاص بارکدها را از دست می داد. تیم ماه ها با آن زندگی کرده بود. آنها فکر می کردند که موضوع عادی است. یک اسکنر جدید و یک تغییر کوچک چیدمان اکثر خطاها را حل کرد. کارکنان نیازی به مبارزه با مشکل مشابه در هر شیفت نداشتند. کار احساس آرامش بیشتری داشت. خط تمیزتر بود. تغییر اندک بود، اما اثر به کل طبقه رسید. به همین دلیل است که قبل از اقدام منتظر یک حادثه بزرگ نیستم. من به دنبال علائم هشدار می‌گردم: سوسو زدن، پاسخ آهسته را نشان می‌دهد. بازنشانی‌های مکرر اصلاحات موقتی که برای مدت طولانی در محل باقی می‌مانند، کارکنانی که می‌گویند، "ما همیشه به این ترتیب با آن رفتار می‌کنیم" این علائم به من می‌گویند که سیستم در حال درخواست توجه است. من همچنین یک قانون را در ذهن دارم. یک سیستم جدید باید مناسب افرادی باشد که از آن استفاده می کنند. اگر ارتقاء کار را سخت‌تر کند، تیم ممکن است در برابر آن مقاومت کند یا از آن اشتباه استفاده کند. من برچسب‌های واضح، کنترل‌های ساده و آموزش متناسب با کار می‌خواهم. من می خواهم ارتقاء سردرگمی را کاهش دهد، نه اینکه یک لایه دیگر از آن را اضافه کند. دیدگاه خود من ساده است. ایمنی و کارایی نباید با یکدیگر مبارزه کنند. یک سیستم بهتر باید به هر دو کمک کند. اگر بخواهم توصیه‌های خود را از سال‌ها تماشای سن سیستم‌های قدیمی خلاصه کنم، این را می‌گویم: منتظر اشتباه بعدی نباشید تا نقطه ضعف را آشکار کنید. همین الان پیداش کن اندازه گیریش کن قبل از اینکه به آسیب، تاخیر یا آسیب تبدیل شود، آن را تعمیر کنید. سیستم های قدیمی می توانند یک کسب و کار را برای مدتی در حرکت نگه دارند. احترام به آن قسمت آسان است. بخش سخت‌تر این است که بدانید چه زمانی «هنوز کار می‌کنید» دیگر به اندازه کافی خوب نیست.

من مدام همین الگو را در سایت های صنعتی می بینم. تصادف به ندرت با یک اشتباه بزرگ شروع می شود. با یک شکاف کوچک شروع می شود که مردم دیگر متوجه آن نمی شوند. یک پیاده رو خیس یک گوشه کور باری که کمی بیش از حد بالا قرار گرفته است. ردی روی زمین که آنقدر محو شده است که دیگر کسی آن را دنبال نمی کند. این همان بخشی است که من را بیشتر نگران می کند. وقتی در یک کارخانه، انبار یا محل بارگیری قدم می زنم، به دنبال درام نیستم. من دنبال عادت هستم من به دنبال مکان‌هایی می‌گردم که کارگران سریع حرکت می‌کنند، بدون بررسی می‌چرخند، بدون فضای خالی بلند می‌شوند، یا به دلیل شلوغ بودن شیفت مشکلی را دور می‌زنند. آنجاست که ریسک معمولاً رشد می کند. دیدگاه من ساده است: اگر یک سایت عادی به نظر می رسد، به این معنی نیست که امن است. من این را در یک مرکز بسته بندی دیده ام. تیم زمین تمیز، نور خوب و تجهیزات مناسبی داشت. روی کاغذ، سایت خوب به نظر می رسید. با این حال، یکی از راهروها در نزدیکی منطقه پالت، علائم خطوط محو شده بود. لیفتراک ها و ترافیک پیاده در تمام طول روز از یک فضا عبور می کردند. کارگران این الگو را می دانستند، بنابراین دیگر به آن فکر نمی کردند. یک گاری بریده شد هیچ کس به شدت آسیب ندید، اما این رویداد نقطه ضعفی را نشان داد که ماه ها وجود داشت. به همین دلیل است که من همیشه با سؤالات یکسانی شروع می کنم: - مردم و ماشین ها کجا فضا را به اشتراک می گذارند؟ - کدام گوشه ها جلوی دید را می گیرند؟ - کدام قسمت های طبقه خیس، روغنی یا شلوغ می شوند؟ - کدام نقاط ذخیره سازی مدام تغییر شکل می دهند؟ - کدام علائم هشدار فرسوده شده است؟ این سوالات اساسی به نظر می رسند. آنها اساسی هستند. به همین دلیل است که آنها کار می کنند. من دوست دارم چک را به چند مرحله ساده تقسیم کنم. مسیری که مردم بیشتر استفاده می کنند را بررسی کنید. به خطوط پیاده روی، درها، نقاط پیچ و نقاط باریک نگاه می کنم. اگر مردم مجبور باشند از نزدیک لیفتراک، گاری یا کالاهای سنگین عبور کنند، من آن را به عنوان یک علامت هشدار در نظر می‌گیرم. فضای خالی بیشتر از یک چیدمان زیبا اهمیت دارد. وقتی درک مسیر آسان باشد، مردم کمتر انتخاب بدی می کنند. نقاط ضعف بینایی را بررسی کنید. گوشه های کور شگفتی ایجاد می کنند. جعبه‌های انباشته، قفسه‌های بلند و ماشین‌هایی که خیلی نزدیک به پیاده‌روها قرار می‌گیرند، همین‌طور هستند. من به هر منطقه ای که یک فرد باید قبل از اینکه ببیند چه چیزی در راه است، باید پا بگذارد، دقت می کنم. آینه ها، تابلوها و تغییر خطوط می توانند کمک کننده باشند، اما خود چیدمان باید منطقی باشد. سطح زیر پا را بررسی کنید. یک کف تمیز خوب است. کف خشک بهتر است. من هنوز سایت‌هایی را می‌بینم که نشت کوچک آن‌قدر در آنجا باقی می‌ماند تا بخشی از روال باشد. کارگران یاد می گیرند که در اطراف آن قدم بگذارند. این یک عادت بد است. من ترجیح می‌دهم قطره‌ای را برطرف کنم، یک تشک فرسوده را جایگزین کنم، یا مسیر تمیز کردن را عوض کنم تا اینکه بگذارم یک خطر با هم مخلوط شود. قبل از اینکه ناپایدار شود، انبار را بررسی کنید. بسیاری از تصادفات با مواد روی هم چیده شده شروع می شود که خم می شود، جابجا می شود یا می افتد. من کارگران را تماشا کرده‌ام که با قرار دادن وسایل کمی بالاتر، کمی پهن‌تر یا کمی سفت‌تر از آنچه باید، چند دقیقه صرفه‌جویی می‌کنند. پشته ممکن است برای مدتی باقی بماند. که آن را ایمن نمی کند. ذخیره سازی خوب به فضا، کنترل وزن و محدودیتی واضح نیاز دارد که افراد بتوانند بدون حدس زدن از آن پیروی کنند. نحوه حرکت افراد در لحظات پرمشغله را بررسی کنید. وقتی سایت شلوغ می شود، خطر افزایش می یابد. تغییرات شیفت، ورود تحویل، و پاکسازی آخر روز همگی می توانند رفتار را تغییر دهند. من به آن دوره ها توجه می کنم زیرا کارگران عجله می کنند، کمتر صحبت می کنند و جزئیات را از دست می دهند. یک طراحی سایت خوب هنوز باید زمانی که مردم خسته و مشغول هستند کار کند. من همچنین معتقدم آموزش باید شبیه کار واقعی باشد. کارگران نیازی به سخنرانی طولانی ندارند. آنها به مثال های روشن نیاز دارند. یک استخدام شده جدید باید بداند: - کجا باید راه برود - کجا نباید بایستد - چه کسی مسیر درست را دارد - چه کاری باید انجام دهد در صورت ظاهر شدن ریزش - چگونه علائم آسیب دیده، نگهبان یا علامت خط را گزارش کند اگر به خاطر سپردن این قانون سخت است، وقتی شیفت شلوغ شود شکست می خورد. من فکر می کنم بهترین عادات ایمنی آنهایی هستند که متناسب با کار روزانه هستند. به همین دلیل است که من برای اصلاحات ساده ارزش قائل هستم. علائم کف تازه محدودیت های ذخیره سازی را پاک کنید. نور بهتر یک راهرو تمیز نگهبان در جای مناسب یک تعمیر سریع قبل از بزرگ شدن یک مشکل کوچک. اینها تغییرات چشمگیر نیستند، اما رفتار را به شکلی واقعی تغییر می دهند. من دوباره آن را در یک انبار قطعات فلزی دیدم. تیم یک نقطه عطف را که در آن جک پالت و ترافیک پایی خیلی نزدیک بود را از دست دادند. آنها نیازی به بازسازی بزرگ نداشتند. آنها یک قفسه ذخیره‌سازی را جابجا کردند، خط را تعریض کردند، یک نقطه توقف واضح اضافه کردند و نحوه ورود گاری‌ها به منطقه را تغییر دادند. مشکل با جادو از بین نرفت. این بهبود یافت زیرا خواندن سایت آسانتر شد. این همان راه حلی است که من به آن اعتماد دارم. اگر بخواهم کل موضوع را به یک فکر تقلیل دهم، آن این بود: تصادفات اغلب از جایی شروع می‌شوند که مردم بیشتر احساس آشنایی کنند. مکان های آشنا کمتر توجه می شود. به همین دلیل است که من هرگز به روال به تنهایی اعتماد نمی کنم. من به فضای خالی اعتماد دارم. من به علائم قابل مشاهده اعتماد دارم. من به کف تمیز اعتماد دارم. من به قوانین ساده ای اعتماد دارم که کارگران بتوانند بدون حدس زدن از آنها پیروی کنند. اگر امروز داشتم سایت خودم را بررسی می کردم، با نقاطی شروع می کردم که همه بدون دوبار نگاه کردن از آنها می گذرند. معمولاً مشکل در آنجا پنهان می شود.

من ماه‌ها گیاهی را دیده‌ام که خوب کار می‌کند، سپس علامت کوچکی از فرسودگی چیزی را از دست می‌دهم. پوشش کابل ضعیف به نظر می رسید. یک سنسور کمی جابجا شد. یک دریچه شروع به چسبیدن کرد. هیچ یک از آن ها در آغاز احساس فوری نداشتند. این تله با محافظت از پیری است. خطر به ندرت یکباره ظاهر می شود. به آرامی ساخته می شود و اغلب در کار عادی پنهان می شود. هنگامی که قطعات حفاظتی قدیمی می شوند، کارخانه می تواند بیشتر از آنچه تیم انتظار دارد با خرابی، ضایعات بیشتر و تعمیرات بیشتری مواجه شود. چیزی که من روی آن تمرکز می کنم ساده است: می خواهم گیاه پایدار، ایمن و مدیریت آن آسان باشد. من نمی خواهم منتظر شکست باشم تا به من بگویم نقطه ضعف کجاست. من با بررسی اینکه گیاه هر روز به چه چیزی وابسته است شروع می کنم. محافظت از پیری فقط مربوط به یک دستگاه نیست. این می تواند شامل پانل ها، موانع، پوشش ها، آلارم ها، سیم کشی ها، مهر و موم ها و قطعات پشتیبانی باشد که سایت را در حال کار نگه می دارد. اگر یکی از این قسمت ها ضعیف شود، بقیه سیستم به سرعت آن را احساس می کند. من دریافته ام که بهترین راه برای کاهش ریسک این است که به کل مسیر نگاه کنیم، از منبع سایش تا قسمتی که از کار افتاده است. من سه سوال میپرسم چه قدیمی است؟ چه چیزی در معرض دید قرار می گیرد؟ اگر این قسمت از کار بیفتد چه چیزی خط را متوقف می کند؟ این نمای ساده به من کمک می کند کار را مرتب کنم. 1. نقاط ضعفی را که در سایت قدم می زنم نقشه می کشم و قسمت هایی را که فرسودگی، گرما، زنگ زدگی، ترک خوردگی، اتصالات شل یا خوانش های ناپایدار را نشان می دهند علامت گذاری می کنم. من به حافظه تکیه نمی کنم. حافظه جزئیات را از دست می دهد. یک مثال خوب از یک کارخانه بسته بندی است که من با آن کار کردم. تیم به تعویض قطعات کوچک نزدیک یک موتور ادامه داد، اما هرگز مسیر کابل بالای آن را بررسی نکردند. غلاف کابل از گرما سفت شده بود. چند هفته بعد، آن سایش پنهان باعث خاموشی شد. هزینه تعمیر زیاد نبود، اما تولید از دست رفته دردناک بود. یک بررسی کابل نتیجه را تغییر می داد. 2. من خطر را بر اساس تأثیر رتبه بندی می کنم، هر بخش پیری به پاسخ یکسانی نیاز ندارد. برخی از بخش ها می توانند منتظر بمانند. برخی نمی توانند. من به آنچه که هر قسمت از آن پشتیبانی می کند، سرعت پوشیدن آن، و اگر از بین برود چه اتفاقی می افتد نگاه می کنم. محافظ فرسوده در یک منطقه کم استفاده یکی از مشکلات است. رله حفاظت از پیری روی یک خط کلید یکی دیگر از موارد است. مورد دوم اول توجه من را جلب می کند. این مرحله باعث صرفه جویی در هزینه نیز می شود. من نمی‌خواهم تیم وقت خود را صرف کارهای کم‌تأثیر کند، در حالی که یک بخش پرخطر در جای خود پیر می‌شود. 3. من سوابق را نگه می دارم که مردم می توانند از آنها استفاده کنند بسیاری از گیاهان دارای داده هستند. تعداد کمتری داده هایی دارند که به عمل کمک می کند. من سوابق ساده ای را ترجیح می دهم که سن، وضعیت، آخرین بررسی، خطر فعلی و مرحله بعدی را نشان دهد. یادداشت های کوتاه بهتر از گزارش های طولانی که هیچ کس نمی خواند، کار می کند. اگر یک تکنسین بتواند پرونده ای را باز کند و ببیند چه چیزی تغییر کرده است، کارخانه سریعتر حرکت می کند. من هم عکس ها را دوست دارم. عکس مهر و موم ترک خورده یا برچسب محو شده می تواند بیشتر از یک پاراگراف بگوید. 4. قطعات را قبل از اینکه مشکل ساز شوند تعویض می کنم اینجاست که بسیاری از تیم ها تردید دارند. آنها صبر می کنند زیرا قسمت هنوز کار می کند. من این احساس را درک می کنم. هیچ کس دوست ندارد چیزی را که به نظر می رسد خوب است تغییر دهد. با این حال، سن هزینه دارد. برخی از قطعات حتی در حالی که به کار خود ادامه می دهند قدرت خود را از دست می دهند. من شکننده شدن عایق ها، سخت شدن آب بندی ها و جدا شدن پوشش های سطحی را مدت ها قبل از شکست کامل مشاهده کرده ام. سیستم هنوز کار می کند، اما حاشیه از بین رفته است. به همین دلیل است که من یک نقطه جایگزینی را بر اساس شرط تعیین کردم، نه حدس و گمان. اگر قطعه ای سایش ثابت داشته باشد، قبل از اینکه به یک غافلگیری تبدیل شود، تغییر را برنامه ریزی می کنم. 5. من به تیم آموزش می دهم تا متوجه تغییرات کوچک شوند اپراتورها و تکنسین ها هر روز کارخانه را می بینند. آنها اگر بدانند چه چیزی مهم است، علائم اولیه را می گیرند. از آنها می خواهم به دنبال تغییرات نویز، تغییرات بو، نقاط گرما، پاسخ آهسته، لرزش و شل بودن پوشش باشند. من چک لیست را ساده نگه می دارم. من نمی خواهم مردم به دنبال کلمات مناسب باشند. من می خواهم آنها مشکل را تشخیص دهند و سریع آن را گزارش کنند. یک کارخانه در بخش مواد غذایی که من از آن بازدید کردم، خطی داشت که هر بار چند دقیقه متوقف می شد. موضوع ماشین اصلی نبود. این یک پوشش محافظ فرسوده در نزدیکی یک سنسور بود. اپراتور متوجه شد که پوشش پس از تمیز کردن جابجا شده است. تیم در عرض چند دقیقه آن را برطرف کرد و توقف های مکرر به پایان رسید. جزئیات کوچک، نتیجه بزرگ. 6. من تعمیر و نگهداری را بخشی از کار می‌کنم، نه یک کار اضافی. من چک های منظم را دوست دارم که در روال های معمولی گنجانده شده اند. به این ترتیب، گیاه به این بستگی ندارد که یک نفر همه چیز را به خاطر بسپارد. بخشی از ریتم سایت می شود. بررسی های کوتاه مدت که اغلب انجام می شود معمولا بهتر از بررسی های بزرگ دیر انجام می شود. من همچنین قطعات یدکی را برای مواردی که اغلب خراب می شوند نگه می دارم. انبار کامل نیست فقط مواردی که تاخیرهای قابل اجتناب ایجاد می کنند. دیدگاه من واضح است: یک گیاه برای ثابت ماندن به تجهیزات کامل نیاز ندارد. نیاز به توجه واضح، رکوردهای خوب و اقدام سریع روی قسمت هایی دارد که تحت فشار پیر می شوند. من آموخته ام که ریسک واقعی خود قسمت قدیمی نیست. خطر واقعی این است که فرض کنیم قدیمی به اندازه کافی برای یک چرخه دیگر ایمن است. این عادت می تواند برای گیاه بیشتر از جایگزینی آن هزینه داشته باشد. وقتی به محافظت از پیری نگاه می‌کنم، قبل از اینکه بلند شود به دنبال نقطه ضعف می‌گردم. این عادتی است که گیاه را با استرس کمتر، غافلگیری کمتر و تسلط بهتر در کار روزانه حفظ می کند.

من حفاظت رله را به عنوان جعبه ای که در یک پنل قرار می گیرد و یک بریکر را خاموش می کند نمی بینم. من آن را لایه‌ای می‌بینم که از افراد محافظت می‌کند، سیستم را ثابت نگه می‌دارد و آسیب را در هنگام بروز خطا محدود می‌کند. بسیاری از تیم ها فقط بعد از اینکه مشکلی پیش آمده است توجه می کنند. خطای کابل یک کانکتور را می سوزاند. یک موتور شروع به حرف زدن می کند. یک فیدر حرکت می کند و یک خط کامل ساکت می شود. تجهیزات ممکن است اولین چیزی باشد که مردم در مورد آن صحبت می کنند، اما ضرر واقعی اغلب گسترده تر است. یک فرآیند متوقف شده، یک خدمه نگران، یک تعمیر شتابزده، و یک مشتری در انتظار برق یا خروجی که هرگز نیامد. من این را در سایتی دیده ام که در آن یک اتصال ضعیف باعث سفرهای مکرر در فیدر تولید می شود. راه اندازی قدیمی واکنش نشان داد، اما داستان کامل را بیان نکرد. تیم بدون یافتن منبع به تعویض قطعات ادامه داد. وقتی رکوردهای رله را بررسی کردیم، الگوی خطا مستقیماً به مسیر کابل اشاره کرد، نه موتور. هنگامی که تیم داده های مناسب را داشت، رفع مشکل ساده بود. پیروزی بزرگتر اعتماد بود. خدمه از حدس زدن منصرف شدند. به همین دلیل است که من برای حفاظت از رله مدرن ارزش قائل هستم. این کار بیشتر از باز کردن یک شکن در لحظه مناسب انجام می دهد. این به جداسازی بخش معیوب کمک می کند، بنابراین بقیه سیستم می تواند به کار خود ادامه دهد. گزارش رویدادها، سوابق خطا و دید بهتری از اتفاقات رخ داده به تیم تعمیر و نگهداری می دهد. همچنین به کاهش استرس ترانسفورماتورها، موتورها، تابلو برق و کابل ها کمک می کند. استرس کمتر روی سخت افزار اغلب به معنای استرس کمتر برای افرادی است که باید سایت را در حرکت نگه دارند. من هم به ایمنی اهمیت می دهم. وقتی یک گسل رشد می کند، خطر در یک مکان باقی نمی ماند. گرما، فلاش قوس الکتریکی و جریان ناپایدار می توانند مشکل را به سرعت گسترش دهند. رله ای که با تنظیمات مناسب واکنش نشان می دهد، می تواند آن گسترش را محدود کند. این در یک طبقه کارخانه، در یک حیاط تاسیسات یا داخل یک ساختمان تجاری که در آن خدمه در نزدیکی تجهیزات زنده کار می کنند، اهمیت دارد. یک رله مدرن از راه دیگری نیز کمک می کند. از هماهنگی بهتر پشتیبانی می کند. من می‌خواهم هر وسیله در زنجیره حفاظت کار خودش را انجام دهد. نزدیکترین رله باید عیب را برطرف کند. دستگاه بالادست باید ساکت بماند مگر اینکه مجبور باشد عمل کند. این نوع هماهنگی مانع از تبدیل گسل های کوچک به قطعی های بزرگ می شود. همچنین تصویر تمیزتری از آنچه نیاز به تعمیر دارد به اپراتورها می دهد. وقتی یک طرح حفاظتی را بررسی می‌کنم، معمولاً به این نکات توجه می‌کنم: 1. تنظیمات رله با بار واقعی و اندازه کابل مطابقت دارد. 2. منطق سفر متناسب با طرح‌بندی سایت است. 3. سوابق رویداد به راحتی قابل خواندن است. 4. طرح آزمایش موارد خطای رایج را پوشش می‌دهد. من یک بار با یک انبار سرد کار می کردم که مدام یکی از کمپرسورهای تغذیه کننده را از دست می داد. تیم فکر می کرد که کمپرسور فرسوده شده است. آنها قبلاً برای تعویض قطعه برنامه ریزی کرده بودند. پس از یک نگاه دقیق تر، تاریخچه رله یک انفجار کوتاه جریان در هنگام راه اندازی و سپس یک سفر ناشی از هماهنگی ضعیف را نشان داد. مشکل اصلی کمپرسور نبود. تنظیمات برای نمایه راه اندازی موتور خیلی تنگ بود. پس از تنظیم رله و آزمایش مجدد طرح، فیدر همانطور که باید رفتار کرد. هزینه تعمیر کم ماند و تیم از انجام خدمات بزرگتر اجتناب کرد. این همان بخشی است که بسیاری از مردم از دست می دهند. حفاظت رله مدرن بیشتر از تجهیزات صرفه جویی می کند زیرا از کل زنجیره کار در اطراف تجهیزات محافظت می کند. این به مردم کمک می کند تا ایمن بمانند. این به تیم ها کمک می کند تا عیب واقعی را سریعتر پیدا کنند. این به یک سایت کمک می کند تا با سردرگمی کمتری بازیابی شود. همچنین به مدیران مسیر بهتری برای برنامه ریزی می دهد، نه اینکه فقط واکنش نشان دهند. وقتی اکنون به یک سیستم قدرت نگاه می کنم، فقط نمی پرسم: "آیا این رله قطع می شود؟" می پرسم، "آیا به دلیل درست در مکان مناسب، در نقطه مناسب، حرکت می کند؟" این معیاری است که من به آن اعتماد دارم. با ما در Ni Xiaohai تماس بگیرید: chenhai1331@163.com/WhatsApp +8613505871331.

TA Short، 2019، حفاظت رله مدرن در سیستم‌های قدرت صنعتی MR Patel، 2020، روش‌های عملی برای بررسی تجهیزات حفاظت الکتریکی پیری JL Carter، 2021، هماهنگی خطا و قطع انتخابی در شبکه‌های نیروگاهی SK Ahmed, 2022 در Managing Out Protection Rielte ویلسون، 2023، بهبودهای ایمنی صنعتی از طریق تعمیر و نگهداری اولیه و ارتقاء سیستم LM Chen، 2024، برنامه‌ریزی حفاظت قابل اعتماد برای کارخانه‌ها و پست‌های در حال گسترش